Confessions // Kokuhaku

Posted: Lipiec 5, 2013 in 9, Dramat, Recenzje, Thriller

„Gdy tracisz małżonka jesteś wdową lub wdowcem, kiedy tracisz rodziców jesteś sierotą. A co z rodzicami,którzy tracą dziecko? To chyba zbyt straszne by miało nazwę…” to cytat z serialu „6 Stóp pod Ziemią„. Właśnie czegoś takiego doświadczyła Moriguchi. Jej córka zginęła tragicznie, utopiła się w basenie . Jednak jak słusznie odkryła Moriguchi, nie był to wcale wypadek, ale morderstwo popełnione przez dwóch z jej uczniów. Jako matka ogarnięta jest rozpaczą po stracie córki, chciałaby tylko zemścić się na winnych. W tym też celu zaczyna swoją „spowiedź” przed klasą. Opowiada swoim uczniom jak zginęła jej córka, jednak nie poprzestaje tylko na tym, idzie z tym dalej, wskazuje kto jest winien oraz wyjawia w jaki sposób chce się na nich zemścić… Można jednak powiedzieć, że jest to tylko pierwsza odsłona zemsty. Plan Moriguchi jest dużo bardziej złożony i jak pokazuje samo zakończenie – całkowicie wykonany.

Na początku, po opowieści Moriguchi można się trochę pogubić, ponieważ następują kolejne „spowiedzi” osób powiązanych z zemstą:
– Shuya – został odrzucony przez matkę, chciał więc zaistnieć, stać się sławny na tyle żeby pisały o nim gazety, telewizja i wtedy może matka by zobaczyła wiadomości o nim i przypomniała sobie o swoim porzuconym synu. Gdy jego plan zainstnienia poprzez talent jaki odziedziczył od matki  nie udaje się przez dziewczynę, która zabija swoich rodziców i skupia całą uwagę na sobie. Widzi więc, że tylko takie działane pozwoli stać się sławnym, stąd też pomysł zabicia córki Moriguchi.
– Naoki – jest ukochany przez matkę, uważany za idealne dziecko, nie robi nic złego. Nawet po morderstwie jest usprawiedliwiany przez matkę, ktora sądzi, że to on został skrzywdzony, a nie zamordowane dziecko. Jedyna rzecz której pragnął to akceptacja kogoś z klasy. I tym kimś stał się niestety .
– Mizuki – uważa, że chciałaby kogoś zabić, jednak tak naprawdę sama staje się pionkiem, który  może tylko obserwować rozwój wydarzeń.

Każda z opowieści w jakiś sposób wyjaśnia motywy postępowania kolejnych osób, pokazuje historię z ich perspektywy, ukazuje targające nimi uczucia oraz emocje i tym samym dopełnia obrazu całości. Taki sposób przedstawiania faktów dosłownie mnie zahipnotyzował. Z każdą opowieścią wyłaniał się coraz bardziej mroczny obraz każdego z bohaterów. Wszystko jest też podkreślone przez klimatyczną muzykę oraz świetne sceny slow-motion. Ogólnie akcja w filmie rozwija się powoli, monotonnie, ale po prostu wciąga z każdą minutą coraz bardziej.

Montaż kolejnych scen, opowieści jest niesamowity. Już pierwsza opowieść – Moriguchi przykuwa wzrok. Zaczyna się niby spokojnie i z każdą minutą atmosfera gęstnieje, aż do momentu wyjawienia imion morderców. Podobnie jest z pozostałymi częściami. Zaczynają się leniwie, monotonnie, ale nie przynudzają, wręcz przeciwnie, coraz bardziej wciągają i pod koniec powalają jak uderzenie obuchem.

Samo zakończenie czyli dopełnienie zemsty Moriguchi pozostaje w pamięci na długo.

Żartowałem….

9/10

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s