Stoker

Posted: Sierpień 12, 2013 in 7, 8, Dramat, Recenzje, Thriller

Debiut filmowy Chan-wook Parka w języku angielskim, który wypada moim zdaniem świetnie. Film dosłownie pochłania widza swoimi obrazami. Już sam wstęp jest nietypowy, z zatrzymaniem akcji i narracją spoza kadru. W filmie dużo jest operowania światłem, kadrami, ujęciami dzięki czemu film nie zanudza, a raczej zaciekawia. Choćby scena gdy India schodzi zanieść lody do zamrażarki, rozpala światło i buja żyrandolem. Mignięcie twarzy wujka, mignięcie twarzy matki, burcząca zamrażarka, złowrogi półmrok… Scena wypada genialnie, i jest to jeden z wielu tak świetnie skręconych obrazów.

Kolejnym plusem jest aktorstwo. Nicole Kidman w roli zagubionej matki, która szybko porzuca żałobę (a może nawet jej nie zaczyna) po zmarłym mężu. Mia Wasikowska jako dojrzewająca dziewczyna, która zaczyna dorastać, odkrywa samą siebie, ale jednocześnie jest wyalienowana, odcina się od ludzi, a jej najlepszym przyjacielem był zmarły ojciec. I oczywiście Matthew Goode w roli tajemniczego wujka, który przybył nie wiadomo skąd i po co do domu Stokerów… Każdy z aktorów stworzył wyrazistą postać i to już samym sposobem bycia. Bo wystarczy zwrócić uwagę na tajemnicze uśmieszki Charlesa, krążenie Evelyn wokół tematu w trakcie rozmowy, gdy nie mówi wprost co myśli, ale podpowiada nie dając pełnej odpowiedzi. Czy też India, która wyraźnie pokazuje swoją niechęć do wujka oraz do matko samą tylko postawą.

Fabuła filmu z jednej strony idzie pewnym utartym szlakiem, ale tylko pozornie. Gdy już myślimy, że wiemy co się stanie, nagle dzieje się coś czego nie wzięliśmy pod uwagę i akcja skręca w innym kierunku niż przypuszczaliśmy. Nie są to zwroty akcji, które zawracają w głowie, ale sprawiają, że jeszcze ciekawiej się ogląda film. Dodatkowo film ciekawie pokazuje pewne zestawienie – niewinność dorastającej Indie oraz zło, które reprezentuje Charlie, oraz skutki spotkania się tych dwóch światów. Zresztą jak mówi już na samym początku bohaterka „Tak, jak kwiat nie wybiera swego koloru, tak my nie odpowiadamy za to, kim się staniemy. Tylko kiedy to zrozumiesz, staniesz się wolny. Wejście w dorosłość oznacza wolność.” Z perspektywy całego filmu można przyjąć, że India tymi słowami stara się wytłumaczyć wszystko to co się zdarzyło, że nie było innego wyjścia jak działać tak jak się zadziałało. I, że w zasadzie, wcale nie trzeba się tym przejmować, wprost przeciwnie, należy dalej tak żyć, przyjąć to i być wolnym.

Ogólnie warto ten film obejrzeć, szczególnie jeśli jest się fanem któregoś z aktorów w nim grających, reżysera, albo też filmów, które urzekają obrazem.

7,5/10

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s