Wataha // The Wolfpack

Posted: Wrzesień 29, 2015 in 7, Dokumentalny, Recenzje

Niektóre filmy dokumentalne zmuszają nas do myślenia, zastanowienia się jak samemu zachowalibyśmy się w danej sytuacji. Taki właśnie jest dokument „Wataha”, on dodatkowo nakazuje zadać sobie jeszcze jedno pytanie – czy takie zachowanie było właściwe, czy jest ono dopuszczalne? Osobiście myślę, że zdecydowanie nie, sposób w jaki Oscar Angulo, głowa rodziny Angulo wychowywał swoje dzieci jest godny potępienia.

Bracia Angulo nie pochodzą z typowej rodziny jakich jest wiele na świecie. Otóż byli wychowani przez swoich rodziców w mieszkaniu na dolnym Manhattanie…przez cały czas. Opuszczali swój dom tylko kilka razy w ciągu roku. Przykładowo jednego roku tylko raz, innego aż dziewięć razy a zdarzył się też rok, że ani razu nie wyszli z mieszkania. Z nauką nie mieli w zasadzie problemów, bo uczyli się w domu (na co pozwala prawo USA). Taki styl życia został podyktowany przede wszystkim przez ojca, który chciał dzięki temu oszczędzić swoim dzieciom przykrości świata zewnętrznego – oceniania, prób wpasowania się w otoczenie. Chciał żeby byli wolni, nieskażeni narkotykami, religią, filozofią. Żeby sami mogli się przekonać kim tak naprawdę są, aby ta wiedza nie wyszła od innych ludzi, ale z wnętrza ich samych.

Z powodu takiego stylu życia rodzeństwo miało olbrzymie ilości czasu, który jakoś musieli przecież sobie zagospodarować. Oglądali więc niemal nałogowo filmy i stały się one ich pasją. Jednak oglądanie filmów to nie wszystko, trzeba robić coś jeszcze, jakoś spożytkować swoją energię oraz pomysły. Tak więc od oglądania filmów przeszli do odgrywania kolejnych scen z np. „Wściekłych psów”, „Pulp Fiction”, „Powrót Mrocznego Rycerza”, „To nie jest kraj dla starych ludzi”. Filmy i odgrywanie scen były ich odskocznią od zamkniętej w czterech ścianach rzeczywistości. Dla nich filmowy obraz był właśnie prawdziwym światem. Widać też wyraźnie, że przez taki a nie inny styl życia rozwinęły się u nich potężne pokłady kreatywności, bo potrafili w domowych warunkach odwzorować np. strój Batmana czy też za pomocą syntezatora odgrywać dźwięki strzałów oraz ogólnie odgrywać ścieżkę dźwiękową filmu.

Wszystko się jednak zmienia gdy najstarszy z rodzeństwa samowolnie opuszcza mieszkanie żeby tylko przejść się po okolicy. Od tej pory już nic nie jest takie samo. Chłopcy powoli zaczynają wychodzić z domu aby zmierzyć się ze światem, ze swoim wyobrażeniem o nim, które zbudowali na podstawie usłyszanych wiadomości oraz obejrzanych filmów. Poznają powoli świat. Widać tutaj, że ich wiedza nie do końca w pełni oddaje istotę otaczającego ich świata, bo filmy to jednak tylko filmy, pewna wykreowana rzeczywistość. Jeden z braci nawet sam przyznaje, że początkowo bał się opuszczać mieszkanie, gdyż nie był pewien czy jego wiedza na temat świata jest wystarczająca aby się z nim zmierzyć.

Ciekawy dokument, który warto obejrzeć, zobaczyć ich reakcje. Bo tylko czytając o nich trudno uwierzyć w taką historię, w taki model wychowywania.

7/10

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s